«Crystallization» είναι ο τίτλος της νέας συλλογής «Άνοιξη Καλοκαίρι 2011» του Iris van Herpen. Το κομμάτι της φωτογραφίας δημιουργήθηκε με τη συνεργασία του αρχιτέκτονα Daniel Widrig. Χωρίς προηγούμενο η συνεργασία σχεδιαστή με αρχιτέκτονα στην δημιουργία ρούχων, όπως απόλυτα καινοφανές και το συγκεκριμένο σχέδιο που αν συμπεράνουμε από τη μορφή και τον τίτλο μάλλον θέλουν να το προσιδιάσουν με την γεωμετρία Φράκταλ που είναι και η δομή του κρυστάλλου. Η τρισδιάστατη εφαρμογή έγινε από τους MGX.

Continue reading »

Γνωστός για τις gothic επιρροές του ο σχεδιαστής του Givenchy, Riccardo Tisci  αυτή τη φορά λέει πως επηρεάστηκε από τη δουλειά της ζωγράφου Φρίντα Κάλο και θέλησε να μεταφέρει τις τρεις εμμονές της ( τη θρησκεία, τον αισθησιασμό και την ανθρώπινη ανατομία) στον χώρο της μόδας.

Από Style.com

Αυτά τα ρούχα από χαρτί κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες μια φωτογράφισης για το περιοδικό «l’Officiel». Με το όλο στήσιμο να είναι πιστό σε αυτό που θέλει να αποδώσει, δηλαδή τον φουτουρισμό, αυτό που μοιάζει περισσότερο ψεύτικο είναι το μοντέλο παρά το χαρτί.

Θα ήταν κάτι παραπάνω από ενδιαφέρον αν αυτά τα ρούχα τα βλέπαμε και από ύφασμα έτοιμα προς χρήση και όχι μόνο χάρτινα.

Το «Εικονικό Μουσείο Υποδημάτων» (Virtual Shoe Museum) σίγουρα δεν είναι από τα πιο συνηθισμένα μουσεία. Δημιουργήθηκε το 2004 από την Liza Snook με σκοπό να συγκεντρώσει ένα αξιόλογο σύνολο παπουτσιών – από τα πιο αρχαία, μέχρι τα πιο πρόσφατα; Από τα πιο παράξενα, μέχρι τα πιο κλασικά; Από τα τεχνολογικά βελτιωμένα, μέχρι τα δοκιμαστικά. Υπάρχουν έργα δημιουργών από όλο τον κόσμο.

GERMANYFESTIVAL-GOTHIC-OFFBEAT

Το Wave-Gotic Treffen είναι ένα ετήσιο φεστιβάλ Dark μουσικής που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στη Λειψία. Για 4 ημέρες 20.000 λάτρεις του είδους, με πλήρη εξοπλισμό, έδωσαν το παρόν στο φετινό φεστιβάλ.

tokyo-street-01

Δεν είχε καθόλου άδικο ο William Gibson που χρησιμοποιούσε το Τόκιο σαν τον τόπο ανάπτυξης της δράσης στα βιβλία του. Αυτός περιέγραφε το σήμερα και όταν τα διάβαζες νόμιζες πως αναφερόταν σε μια άλλη εποχή σε έναν άλλο κόσμο.

Τα κριτήρια και οι επιρροές που διαμορφώνουν την κουλτούρα τους είναι τόσο διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο που αυτό αφήνει σημάδια στην στάση τους προς την ζωή. Συντονισμένοι με την τεχνολογική ανάπτυξη, δηλαδή την ταχύτατη ανάπτυξη, ευθυγραμμίζεται με αυτό και όλη τους η ύπαρξη με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται ανάλογα.

Οι ειδικοί που παρακολουθούνε το στυλ τους λένε πως δεν μπορείς να τους κατατάξεις κάπου. Εμφανίζονται διαρκώς καινούργιες ομάδες, και υποομάδες των ομάδων και υποομάδες των υποομάδων των ομάδων, που είναι αδύνατο να καταλάβεις σε πιο ρεύμα ανήκει ο καθένας τους και τι προσπαθεί να εκφράσει με το ντύσιμό του.

source

Mad-Maus-01

Με φετίχ ένα σύμβολο της παιδικής ηλικίας, όπως τα αυτιά του ποντικού, οι MAD MAUS εξορμούν να κατακτήσουν τον κόσμο με έναν νέο κίνημα στο οποίο συγκλίνουν η μόδα, το design, η electro music και η pop κουλτούρα.

Ένας από τους συνιδρυτές του ο Patrick de Grace οραματίζεται για το MAD MAUS να γίνει εφαλτήριο έκφρασης για όλους του νέους του κόσμου σε σημείο μάλιστα που να αποκτήσει μια εικαστική υπόσταση που θα μπορεί να σταθεί επάξια δίπλα σε κινήματα όπως το Bauhaus, ο Ντανταϊσμός και ο Σουρεαλισμός.

Παιδιά του κυβερνοχώρου οι νέοι σήμερα βλέπουν στο MAD MAUS μια πλατφόρμα ζωής που αγγίζει όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας, όπου σαν κύριο περιβάλλον είναι τα ψηφιακά παράγωγα όπως ότι μπορεί να αξιοποιηθεί μέσα από το διαδίκτυο.

Με δυναμικό που διαρκώς επανδρώνεται με δημιουργικούς νέους σε όλους τους χώρους, όπως: DJs, designers, φωτογράφους, καλλιτέχνες κινούνται στα όρια του avant-garde και κάνουν όλο και πιο αισθητή την παρουσία τους με τα συνεχιζόμενα events που ήδη έλαβαν χώρα στο Μόντρεαλ και το Τορόντο για να ακολουθήσουν το Παρίσι, η Κωνσταντινούπολη, η Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Μεξικό, το Λονδίνο, το Τόκιο.

Ένας από τους σχεδιαστές του MAD MAUS που φροντίζει ώστε αυτό το νέο κίνημα να αποκτήσει τον δικό του χαρακτήρα, είναι ο νεοϋορκέζος καλλιτέχνης Christopher Lee Sauvé που δημιούργησε το δερμάτινο καπέλο του και το t-shirt «Anna Maus»

Φυσικά εκτός από τη σελίδα του Christopher Lee Sauvé, έχουν κάνει και blog για να ενημερώνουν τους απανταχού MAD MAUSers και όσους απλά θέλουν να ενημερωθούν για αυτό το νέο κίνημα.

steven-klein-04

Οι φωτογραφίες του Steven Klein είναι glamorous, ερωτικές και μερικές φορές επικίνδυνες. Έχει φωτογραφίσει για μερικά από τα μεγαλύτερα περιοδικά όπως τα  Vogue, W και GQ. Όπως επίσης και για τις διαφημιστικές καμπάνιες μεγάλων εμπορικών σημάτων συμπεριλαμβανομένων των Lanvin, Yves Saint Laurent, Dolce & Gabbana και Alexander McQueen. Έχει εφεύρει εκ νέου την εικόνα της μόδας την τελευταία δεκαετία φέρνοντας έναν νέο αέρα στον κόσμο της λάμψης και της πολυτέλειας.

Έχει φωτογραφίσει μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της showbiz όπως την Madonna και τον Brad Pitt.

Νιώθετε τα ένστικτα μιας υποταγμένης άγριας φύσης μέσα σας να σας κατακλύζει και θέλετε να την εκφράσετε; Με τα κοσμήματα αρπακτικού της Danielle Nicole σίγουρα θα αισθανθείτε πιο κοντά στην κρυμμένη φύση σας.

Η δημιουργός έχει κατάστημα στο ETSY από όπου μπορείτε να τα αγοράστε.

Η πολωνή καλλιτέχνιδα και σχεδιάστρια Bea Szenfeld στην τελευταία της συλλογή αποφεύγει τις παραδοσιακές τεχνικές και υλικά δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη παλέτα πάνω σε παράδοξες γεωμετρικές φόρμες που παίρνουν απρόσμενα γοητευτική υπόσταση όταν υλοποιούνται τα σχέδια στο χαρτί, με το χαρτί.

Στην συλλογή της αυτή που ονομάζεται «Sur la Plage» (παραλία) η Szenfeld αναμιγνύει μια σειρά από εμπνεύσεις. Συνδυάζει σιλουέτες του burlesque στη δεκαετία του ’50, με ψηλή και στενή μέση και μια απαρέγκλιτη δομή που ενισχύει τη γυναικεία μορφή και σιλουέτα σε μία άτμητη συνέχεια που ενώνει παρελθόν και μέλλον, δίνοντας και μία αύρα που ξεφεύγει από τα όρια του στυλ συσχετίζοντας τις εικόνες με φυλετικές και θρησκευτικές παραθέσεις.

Είναι ένας συνδυασμός μύθου και πραγματικότητας με σαφείς βολιδοσκοπήσεις σε πλάσματα της φαντασίας και ωκεάνιους μύθους. Το φυλλάδιο της παρουσίας της συλλογής έγραφε: «θα δείτε δημιουργίες που μοιάζουν με τους ωκεάνιους δαίμονες του Ιούλιου Βερν και τη μυθική λαογραφία της θάλασσας»

Το Sur la Plage είναι ένα μάθημα στον σύγχρονο τρόπο σκέψης και επαναπροσδιορίζει την ύλη, υπογραμμίζει όχι μόνο ένα πολύ δημιουργικό μυαλό, αλλά και τη σημασία της ισορροπίας μεταξύ καλλιτεχνικής ακεραιότητας και σημαινόντων πραγμάτων.

designgalleriet

Θα μπορούσε να εκληφθεί σαν επανάσταση κατά της ομοιογένειας. Σίγουρα θα είναι η πιο ειρηνική επανάσταση από όλες, με μεγάλη όμως δυναμική που διαρκώς αυξάνεται.

Ξεκίνησε από την Tricia Royal και θέλει να εκφράσει την ανάγκη του καθένα να αναπτύσσει ένα προσωπικό ύφος στην εμφάνισή του. Είναι μια απελευθέρωση του στυλ καθώς τα ρούχα που θα απαρτίζουν μία συνολική εμφάνιση δεν είναι αυτά που ορίζουν οι σχεδιαστές και οι ολοκληρωμένες τους προτάσεις, αλλά ανταποκρίνεται στη διάθεση και τα γούστα του καθένα.

Έχοντας κάνει η Tricia Royal το 2005 ένα γκρουπ στο Flickr, το οποίο αριθμεί περίπου στα 15.000 μέλη, με πάνω από 90.000 φωτογραφίες, παραθέτει ο καθένας τη δικιά του άποψη για την εμφάνιση.

Η ίδια και τα μέλη πιστεύουν ότι οι καλύτεροι στιλίστες βρίσκονται στο δρόμο και όχι στα φωτογραφικά στούντιο, ή στα παρασκήνια των διαδρόμων της μόδας.

Οι σχεδιαστές κοσμημάτων Jessica Rosenkrantz και Jesse Louis-Rosenberg δεν χαράσσουν σχέδια σε πολύτιμες πέτρες, ή σμιλεύουν χρυσό και ασήμι. Αντ’ αυτού οι «Nervous System», όπως είναι το όνομα της εταιρίας τους, προτιμούν να ολοκληρώνουν τις δημιουργίες τους αφήνοντάς τες να μεγαλώσουν με μια τεχνολογική διαδικασία που βασίζεται στην οργανική ανάπτυξη.

Χρησιμοποιώντας δύο εφαρμογές πληροφορικής που έγραψαν από κοινού – το ένα μιμείται την διακλάδωση του δενδρίτη και το άλλο και το άλλο την κίνηση των σωματιδίων – οι σχεδιαστές που συναντήθηκαν στο ΜΙΤ, δημιούργησαν φόρμες για βραχιόλια, μενταγιόν και σκουλαρίκια.

Η γεωμετρική πολυπλοκότητα που υπάρχει στη φύση είναι αδύνατο να παραχθεί με τεχνητό τρόπο κι αυτό είναι που κάνει τα κοσμήματά τους εντυπωσιακά και μοναδικά.

Με εφαρμογές που ακολουθούν την αλγοριθμική ανάπτυξη η δομή τους είναι μοναδική και διαφορετική από τα υπόλοιπα κάτι που συμβαίνει στη φύση και με τα κοράλλια, ή τις νιφάδες του χιονιού. Κάθε κόσμημά τους είναι ένα φράκταλ δημιούργημα.

Μέσα από τη σελίδα τους καλούν τους επισκέπτες να χρησιμοποιήσουν τις εφαρμογές τους ώστε να συμμετέχουν στη διαδικασία.

Προφανής ο συσχετισμός του σκηνικού με τον τίτλο της επίδειξης «Glamour Factory» δημιουργεί μία ατμόσφαιρα που θυμίζει Fritz Lang, ο οποίος με το «Metropolis» σκηνογράφησε το βιομηχανικό -αλλά και μετά- βιομηχανικό τοπίο των μητροπόλεων. Αυτό παραθέτει και το κορεσμένο background από τα γρανάζια που και ανενεργά σηματοδοτούν την εποχή της παραγωγής που δεν τελειώνει πουθενά ακόμα κι όταν οι μηχανές σιγάσουν.

Αυτό το συμπιεσμένο μοτίβο στο σκηνικό αποτελεί συνέχεια μια σειράς που πρωτοχρησιμοποίησαν οι κατασκευαστές των σκηνικών από το «Studio Job» σε έπιπλα.

Το πρώτο μοντέλο, Kristen McMenamy, που διέσχισε την πασαρέλα μέχρι την περιστρεφόμενη πλατφόρμα είχε πάνω του τα ρούχα  με τα οποία θα ντυθούν τα υπόλοιπα μοντέλα με τους σχεδιαστές Viktor & Rolf να προσαρμόζουν τα ρούχα στις κοπέλες. Μετά η διαδικασία επαναλήφθηκε, αντίστροφα με το αρχικό μοντέλο να φοράει τα υπόλοιπα ρούχα της σειράς.

Φωτογραφίες: Peter Stiger


Αν και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αντοχή, η κοπριά σίγουρα είναι από τα πιο βιοδιασπώμενα υλικά. Περί τούτου δεν θα γινόταν κανένας λόγος αν δεν μετατρεπόταν η κοπριά σε υλικό. Εμπνευστής και δημιουργός ένας Άγγλος καλλιτέχνης ονόματι INSA.

© 2010 Style - Design - Art Suffusion WordPress theme by Sayontan Sinha